Vlamingen hebben steeds meer vertrouwen dat ze dierenleed kunnen melden en dat daar ook iets aan gedaan zal worden. “Wie niet horen wil, moet voelen. Wie niet goed voor dieren zorgt, mag die dieren ook niet meer houden”, zegt Weyts. “Sommigen hebben nog altijd niet door dat we in Vlaanderen dierenwelzijn ernstig nemen.”

Doortastend dierenbeleid

De diensten van Dierenminister Ben Weyts kregen vorig jaar maar liefst 7.415 meldingen en klachten over dierenleed binnen. Dat is een stijging van 32,5 procent sinds 2020. Het is natuurlijk niet zo dat er in Vlaanderen steeds meer dierenleed is: Vlamingen zijn er wel steeds gevoeliger voor en vinden ook sneller de weg naar de Vlaamse Overheid. De diensten van Dierenminister Ben Weyts gaan dan ook actief aan de slag met elke klacht. De resultaten liegen er niet om: er werden vorig jaar 5.967 controles uitgevoerd, die resulteerden in 1.095 waarschuwingen en 841 processen-verbaal.

822 inbeslagnames

Daarnaast werd er een recordaantal van 566 boetes uitgeschreven, meer dan een verdubbeling (+183 procent) in zes jaar tijd. Samen met de politiediensten voerde Dierenwelzijn Vlaanderen ook 822 inbeslagnames uit, wat betekent dat gemiddeld meer dan twee keer per dag werd besloten om dieren in bescherming te nemen. Het ging in totaal om 6.563 dieren, een stijging van 58 procent sinds 2020. In vier op de tien gevallen gaat het om pluimvee, gevolgd door honden (20 procent), katten (11 procent) en vogels (10,5 procent). Het overgrote deel van de inbeslaggenomen dieren gaat naar een asiel, waar vrijwilligers op zoek gaan naar een nieuw thuis voor de dieren. En ook in de slachthuizen is er controle: in 2025 werd er 244 keer een melding door de aanwezige dierenartsen overgemaakt aan Dierenwelzijn Vlaanderen, die vervolgens de melding onderzoeken.

Al sinds 2014

Vlaams Dierenminister Ben Weyts werkt al sinds 2014 aan een volwaardig dierenwelzijnsbeleid. Op federaal niveau was het een vergeten restbevoegdheid, maar op Vlaams niveau vertienvoudigde het budget en verdrievoudigde het aantal personeelsleden. Er werden doortastende en zichtbare beslissingen genomen voor meer dierenwelzijn. Vlaanderen nam afscheid van achterhaalde praktijken en er kwamen ook strenge straffen voor dierenbeulen. Het dierenbeleid kreeg kortom veel meer geloofwaardigheid en dat betekent dat Vlamingen ook sneller melding maken van dierenleed: ze hebben nu meer dan vroeger het vertrouwen dat er iets zal gebeuren met een melding. Daarnaast zijn de meldingspunten duidelijker geworden en is de bewustwording bij de politiediensten sterk toegenomen.

Verdomde plicht

“We zijn op steeds meer plaatsen aanwezig en we aarzelen niet om kordaat in te grijpen overal waar nodig”, zegt Weyts. “Het is onze verdomde plicht om vermijdbaar dierenleed ook echt te vermijden. Onze Vlaamse samenleving is niet meer bereid om gewoon toe te kijken als dieren mishandeld worden.”