Eisini í komandi valskeiði verður Tjóðveldi trygdin fyri, at vit framhaldandi fara at gera íløgur í mentan og list. Vit skulu jú hava nakað at liva fyri.

Nú ein dagin kjakaðist eg við hinar ungdómsflokkarnar um integratión og útlendska arbeiðsmegi. Tað er sjálvdan, at flokkarnir eru so samdir, sum vit vóru í hesum málinum. Eitt er greitt: útlendingar skulu integrerast í føroyska samfelagið. Men tann veruligi spurningurin er ikki um tey skulu integrerast ella ei. Spurningurin er hvussu?

List og mentan skulu hava betri karmar – kring alt landið!

Vit hava sæð menningina hjá okkara ítróttafólkum, tá børn og ung sleppa at spæla í hallum og á vøllum sum teimum lystir – áðrenn, undir og eftir venjing. Tað er ikki bert undir skipaðum umstøðum, men eisini tá ið tey sjálvi sleppa at stýra og spæla, at tey menna seg.

Fíggjarlógin er komin á beint, og spádda landskassahallið upp á fleiri hundrað milliónir í 2025 vísti seg at vera ein feilmeting. Ístaðin verður yvirskot á landskassaroknskapinum fyri 2025.

Nú Miðflokkurin aftur leggur eftir Norðurlandahúsinum er hóskandi at vísa á bara ein brotpart av týdninginum av hesum mentanarstovni.

Norðurlandahúsið er nokk besta boð um hvat norðurlendskt samstarv í veruleikanum er, tá ið tað er best.

Harðskapur móti kvinnum er framvegis eini av heimsins mest útbreiddu og minst umtalaðu brotum á menniskjarættindini. Og hóast batar, so valdar í stóran mun enn tøgn um harðskapin.

El-felagið Sev hevur nú í meira enn 100 ár staðið fyri at veita okkum øllum streym. Veitingarskyldan ger, at vit øll hava rætt at vera íbundin, og øll til sama prís, líka mikið hvar vit búgv í landinum.

El-skipanin er grundsúlan í samfelagnum og forfreyt fyri øllum framburði, og allari vælferð.