Fraude met sociale woningen zet Brussels woonbeleid onder druk

Jarenlang misbruik

Aanleiding zijn zware vaststellingen uit een audit. Daarin is sprake van fraude bij woningtoewijzingen, manipulatie van documenten, belangenvermenging en een bijna afwezige interne controle. Dat zulke praktijken mogelijk waren in een sector die schaarse sociale woningen moet verdelen, noemt Vanden Borre onaanvaardbaar. Hij wijst erop dat het gaat om publiek geld én om mensen die vaak jarenlang wachten op een woning.

Volgens Vanden Borre is die situatie geen toeval. “Dit is het gevolg van jarenlang Sinterklaaspolitiek van de PS. Het gebrek aan duidelijke regels, controle en verantwoordelijkheid creëert ruimte voor misbruik. Intussen blijven de wachtlijsten groeien en moeten duizenden Brusselaars steeds langer wachten op een sociale woning”, stelt Vanden Borre.

Toewijzingen via uitzonderingsregels

Ook in Anderlecht doken ernstige problemen op. Daar besliste een illegaal comité jarenlang mee over afwijkingen op de toewijzingsregels. Voor Vanden Borre bewijst dat hoe slordig er wordt omgesprongen met procedures die net eerlijkheid en transparantie moeten garanderen. “Wanneer tot een kwart van de toewijzingen via uitzonderingsprocedures verloopt, is het systeem fundamenteel ontspoord.”

De Brusselse Regering mag zich niet langer verschuilen achter lopende onderzoeken om politieke verantwoordelijkheid te ontwijken. “Transparantie tegenover het parlement is een minimumvereiste in een democratie, zeker wanneer er aanwijzingen zijn van fraude met publieke middelen”, stelt Vanden Borre.

Een dak voor Brussel

Voor de Vanden Borre bevestigen de recente dossiers dat grondige hervormingen nodig zijn. “Met ons plan ‘Een dak voor Brussel’ hebben wij al duidelijk gemaakt welke hervormingen nodig zijn zowel op de private huurmarkt als het sociaal woonbeleid. Door het systeem te vereenvoudigen en grondig te hervormen, kan men dit in de toekomst vermijden.”

Voor de sociale huisvesting pleit N-VA onder meer voor één performante hoofdstedelijke sociale woonmaatschappij, een transparantere en realistischer financiering en een hervorming van de sociale huurprijzen. Zo moet de sector opnieuw financieel beheersbaar worden. “Daarnaast willen we de wachtlijst verkleinen via extra aanbod, aangepaste inkomensdrempels, een betere doorstroming binnen de sociale huisvesting en een strengere aanpak van sociale fraude.”

Sociale huisvesting moet ook sterker gekoppeld worden aan activering en aan een basiskennis van het Nederlands of het Frans. Dat moet bijdragen aan de leefbaarheid, veiligheid en integratie in Brussel.

De private huurmarkt moet af van het huidige conflictmodel, dat huurders en verhuurders tegenover elkaar plaatst. “We moeten af van destabiliserende regulering die investeringen afremt, opnieuw inzetten op wooncreatie en renovatie en tegelijk leegstand, kraken en huisjesmelkerij kordaat aanpakken”, legt Vanden Borre uit. “Door het vertrouwen tussen huurder en verhuurder te herstellen en investeringen opnieuw mogelijk te maken, wil de N-VA het aanbod vergroten en zo de druk op de huurprijzen verlagen.”

“Jarenlang werden onze waarschuwingen weggewuifd. Intussen is het systeem zodanig ontspoord dat fraude en misbruik konden plaatsvinden. Met ons plan ‘Een dak voor Brussel’ tonen wij dat het anders kan: transparanter, eerlijker en met duidelijke verantwoordelijkheid. Brussel verdient een woonbeleid dat wél werkt”, besluit Vanden Borre.