De N-VA wil interlandelijke adoptie uitfaseren

Het aantal interlandelijke adopties in Vlaanderen zit al jaren in dalende lijn. In 2009 ging het nog om 244 dossiers. Dat aantal slonk tot 29 in 2022. Eind 2023 werd interlandelijke adoptie zelfs helemaal op pauze gezet, nadat wantoestanden bij dossiers uit Ethiopië aan de oppervlakte kwamen. Eind februari van dit jaar doken er ook fouten op in een adoptiedossier uit Portugal.

Moeilijke beslissing

Perdaens wil liefst geen nieuwe dossiers meer opstarten: “Dat is voor ons een heel moeilijke beslissing, want het gaat in heel veel gevallen om kinderen die effectief hulp nodig hebben. Het gaat ook in alle gevallen om wensouders die kinderen wíllen helpen. Ondanks het feit dat er heel wat succesverhalen bestaan, dwingt de onzekerheid ons tot de keuze om interlandelijke adoptie te laten uitdoven.”

Volgens Perdaens duiken er te vaak dossiers met onregelmatigheden op: “Het gaat bijvoorbeeld over flagrante leugens over de zorgnoden of de leeftijd van de kinderen. Dat kan niet door de beugel. Recent zelfs in een adoptiedossier uit EU-lidstaat Portugal. Als we het niet kunnen organiseren zonder zulke gevallen uit te sluiten omdat het te complex is, dan organiseren we het beter niet.”

Geen controle meer op lopende dossiers

Dat sinds de adoptiepauze het Vlaamse Centrum voor Adoptie (VCA) de afhandeling van lopende dossiers opneemt, brengt ook problemen met zich mee. “De adoptieorganisaties die dat in het verleden deden, werden in hun werking gecontroleerd door Zorginspectie. Die kan de Vlaamse overheid niet controleren. Bijgevolg is er geen controle meer op de lopende dossiers of de werking.”

Zelfs bij een uitdoofscenario is dat een situatie die snel opgelost moet worden, meent Perdaens. Ze vraagt de minister met aandrang om Audit Vlaanderen, belast met de controle van de Vlaamse overheid, te vragen een audit uit te voeren van het VCA.

Oproep om pleegouder te worden

Tegelijk breekt Perdaens een lans voor pleegzorg. “Bij adoptie staan wensouders op de wachtlijst. Maar binnenlands, bij pleegzorg, staan kinderen op de wachtlijst. Kinderen die nood hebben aan een warme, veilige gezinsomkadering. Vlaanderen kampt momenteel met tekorten aan beschikbare pleeggezinnen, waardoor kinderen soms langer dan wenselijk moeten wachten op een geschikte plaatsing. Daarom een warme oproep: overweeg ook om pleegouder te worden.”

Perdaens belicht daarbij ook dat de vragen voor kinderen die wachten op pleegzorg erg divers zijn. “Sommigen hebben nood aan een huiselijke opvang een keer per week, terwijl anderen meteen voor een korte of net een lange periode pleegouders nodig hebben.”